onbekende auteur•5 jaar geleden Tijdens buitenlandse schoolbezoeken zag ik 'assistant-teachers'. Vooral in de UK is dit erg ingeburgerd.Het concept: een pas-afgestudeerde leerkracht wordt eerst assistant-teacher: hij wordt toegewezen aan een leerkracht van zijn vakgebied en gaat samen met de 'ancien' in de klas: eerst kijken en meelopen, dan hier en daar helpen (verlengde instructie geven, groepjes begeleiden, remediëren, ...) De assistant-teacher wordt ook betrokken in lessen en toetsen maken, verbeteren, vakgroepwerking, enz ... Zo werkt de nieuwe leerkracht zich stap voor stap in het beroep van leerkracht in, leert hij de werking van de school kennen en de leerlingen en ouders. Er zijn veel intervisie-gesprekken met de 'ancien' leerkracht en wanneer het moment rijp is en de assistant-teacher voelt zich sterk genoeg, neemt deze eerst lesdelen over en dan volledige lessen. Dit kan meerdere schooljaren in beslag nemen: de 'ancien' en de directie beslissen samen met de assistant wanneer het moment voor een volledige aanstelling klaar is. Ook daarna blijft de leerkracht opgevolgd worden door zijn coach (de ancien).In dit systeem wordt voorkomen dat een nieuwe leerkracht meteen en volledig 'voor de leeuwen' wordt geworpen, waardoor deze vroegtijdig door uitputting instort: helemaal alleen op een soms vijandige werkvloer met een voltijdse opdracht waarbij je alle lessen op je eentje moet voorbereiden: dat houdt niemand vol! Scholen 'lijken' vaak een systeem voor opvang van jonge leerkrachten te hebben, maar ik denk dat de meeste beginnende leerkrachten zich op de Vlaamse onderwijsvloer bijzonder eenzaam en overwerkt voelen! Omdat we in Vlaanderen geen 'echte' feedback- en communicatiecultuur hebben, durft de beginnende leerkracht niemand aanspreken of zelfs geen alarm slaan! In de meeste gevallen komen ze - zonder schijnbaar signaal vooraf - meteen hun ontslag indienen. Sommige collega's zien soms signalen, zeggen dit bezorgd tegen elkaar of tegen de leerlingenbegeleiding: 'die heeft het moeilijk, hoor!', maar DOEN ook zelf niets ('Sorry, dat is niet aan mij, we hebben het allemaal druk, spijtig, ...')Er is vanuit onderwijsbeleid niets voorzien, en dat vind ik een grote nalatigheid: de beginnende leerkracht is volledig overgeleverd aan de goodwill, zorgzaamheid en inventiviteit (want zonder middelen) van de school waar hij de eerste keer wordt aangesteld: dat is geen professioneel systeem!Annemie HauquierLeerlingenbegeleidster technisch en beroepsonderwijs MortselCoördinator en lesgeefster Traject 'Word leerzorgprofessional met kennis van het tienerbrein' UA-CNO
