Samenwerken, super... maar wanneer?

Meer en meer wordt van leerkrachten verwacht dat zij samenwerken. De hervorming van het Secundair Onderwijs is nauwelijks te realiseren zonder samenwerking. Ik vind het persoonlijk super: samenwerking, vooral dan in een goed team, is de beste vorm van professionalisering. Onze leerlingen kunnen er alleen maar wel bij varen.

Momenteel is er in het korps vaak weerstand om samen te werken, om diverse redenen. Als er al wordt samengewerkt, beperkt zich dat vaak tot het doorgeven van materialen of het samen opstellen van een toets of opdracht. Samenwerken om een cursus op te stellen, een kwaliteitscontrole te doen van cursussen, examens, vakgroepwerking, leerlingenevaluaties te analyseren... dat gebeurt nog veel te weinig. En zoals zo vaak, onbekend maakt onbemind... men kiest niet voor wat men onvoldoende kent.

Voor wie niet wil samenwerken, zijn alle argumenten goed, maar 'Geen tijd' is vaak voorkomend. Je kan er eens de schouders voor ophalen, "hoe... met 20-24 u les, dan is er toch tijd over?" Er wordt vaak schamper over gedaan, maar toch... Wanneer moet een vakgroep van 5-10 leerkrachten (er zijn er ook grotere) samenkomen voor overleg als ze allemaal een verschillend lesrooster hebben, soms zelfs op verschillende locaties tewerkgesteld zijn. De enige momenten die overschieten zijn na de lesuren, of voor de heel vroege vogels, ervoor... Weekends en schoolvakanties kunnen uiteraard ook... als tenminste de helft van de vakgroep geen familiefeest heeft of op reis is.... Als de lessen stoppen om 15u, dan zou je er nog aan kunnen beginnen... niet echter als ze stoppen om 17u, wat ook mogelijk is... En zo kan ik nog wel even blijven argumenteren dat tijdens de normale werkuren leerkrachten samenbrengen voor overleg momenteel erg moeilijk is.

De enige oplossing bestaat erin: minder uren voor de klas, evolueren naar een schoolopdracht en lesroosters waarbij tijd voor overleg structureel is ingebouwd en voor iedereen mogelijk, dus niet tijdens een middagpauze of op een moment dat de ene helft vrij is, de andere helft thuis aan het werk, en nog een deel voor de klas staat.

Samenwerking wordt op die manier niet alleen mogelijk, maar ook afdwingbaar, een noodzakelijk middel tot professionalisering en onontbeerlijke kans om de kwaliteit van ons onderwijs voor alle leerlingen tot ieders tevredenheid, ook die van de hardwerkende collega's, te bevorderen.