Leraren worden masters

In alle andere landen van de EU is de opleiding een Masterniveau. De kwaliteit is niet beduidend beter... Kwaliteit heeft dus niet zo veel met opleidingsniveau te maken... zie Pisa (2021). Bovendien gaat vermastering zeer veel geld kosten (tel maar eens uit) en dat is er jammer genoeg niet, tenzij men nog een gasbel vindt. in de Kempen of zo.. Wat ik wel vind is dat er nood is een een gemeenschappelijke of generieke stam aan opleidingsinhouden. Er is m. i. te veel verleuking en te veel 'pedagogie van de kijkcijfers' in de LO. Door de autonomie van de instellingen, ingeschreven in het hogeschooldecreet van 1996, ontstaat er een wirwar van visies en modellen. De leukste opleiding snoept immers makkelijk studentjes af van hogescholen die uitgaan van de basiskennis. Jonge mensen met een hart voor kinderen hebben eerder nood aan houvast en zekerheden. In een volgende stap kunnen ze dan 'freewheelen'. en een persoonlijke stijl ontwikkelen.

We hebben in het onderwijs vooral nood aan 'boots on the ground'. Liever geen theoretici die ons vertellen wat zij vinden dat we moeten doen, maar mensen die mee in de klas staan en ons vanuit hun ervaring helpen.

Het lijkt me niet noodzakelijk dat elke leerkracht een master diploma op zak heeft, er zijn heel wat topleerkrachten voor wie een dergelijke opleiding misschien niet zinvol of nodig is. Niet elke leerkracht moet in dezelfde mate aan onderzoek doen, etc. Het lijkt me echter wel noodzakelijk dat er een betere mengeling is, zeker binnen het basisonderwijs. Leerkrachten met een masterdiploma kunnen andere kennis en vaardigheden binnenbrengen in een school. Ze kunnen ingezet worden bij onderzoek, vernieuwing, ondersteuning, ... Er bestaan momenteel al waardevolle vervolgopleidingen (vb. Master in de educatieve studies). Opleidingen die erop voorzien zijn om diezelfde leerkrachten opnieuw in het werkveld te krijgen. Met oog op een kwaliteitsverhoging van ons onderwijs. In het werkveld is er echter op geen enkele wijze een financiële tegemoetkoming voor het volgen van zo'n extra opleiding. Daarnaast is er binnen het onderwijs ook nauwelijks tijd en ruimte voor onderzoek, vernieuwing, ... Vrijwel elke leerkracht krijgt eenzelfde soort takenpakket. Er wordt te weinig gekeken wat leerkrachten met een extra opleiding concreet kunnen betekenen voor de school. Hierdoor gaat het doel van een extra masteropleiding jammer genoeg een beetje verloren. Hoe kan je deze leerkrachten anders inzetten en hoe kan je het werkveld ook aantrekkelijk maken voor hen? Leerkrachten met een grote honger naar kennis, onderzoek, vernieuwing, ... zitten anders snel op hun honger.

Ik merk in mijn kring dat sterke studenten lerarenopleiding gepusht worden om direct na hun basisopleiding een vervolgopleiding te volgen als master en vervolgens niet lijken terug te keren naar het lerarenberoep waar we zo'n sterke krachten echt nodig blijven hebben. Onder sterke studenten vallen zeker deze die qua klasmanagement, werkkracht en begeesteringsvermogen er bovenuit schieten en niet enkel deze die goede examens afleggen. Vooral die eerstgenoemde groep is doodjammer om te zien vertrekken. Want je mag nog zoveel opleidingen volgen, dit leer je nooit aan ! Dat ben je gewoon ! Misschien moeten deze competenties hoger ingeschat worden. Ik ben er ook van overtuigd dat een leerkracht die eerst praktijkervaring opdoet en na enkele jaren een verdiepende opleiding volgt, veel meer meeneemt en diepgang geeft als hij zijn opdracht als leerkracht weer opneemt. Met gewoon extra vorming ben je niet zoveel. Deze verbinden en omzetten in de praktijk is het hoger doel.

Ook bij ons is het mogelijk om tijdens je loopbaan een master te halen in een opleiding die afgestemd is op werkstudenten. Het loonvoordeel zie ik echter voorlopig nog niet verschijnen op mijn loonbrief... ;-)

Niet elke leerkracht beschikt over de competenties om te slagen in een academische opleiding. Praktijkleerkrachten beschikken over zeer waardevolle competenties op technisch vlak. Op pedagogisch vlak hebben zij soms wel extra nood aan opleiding maar een academische opleiding zullen ze zeker niet volgen. Ik vrees ervoor dat deze praktijkleerkrachten nog meer als tweederangsleerkrachten zullen worden behandeld. Als er naast deze masteropleidingen ook een traject voor praktijkleerkrachten wordt uitgebouwd, ben ik akkoord.