Handleidingen gemaakt door professionals en leraren- gefinancierd door overheid.

·       Commercialisatie van handleidingen en lesmaterialen moet stoppen. Momenteel is het schrijven van een handleiding geen beroep. Men moet dit in zijn “vrije tijd” doen. Uitgeverijen nemen geen auteurs in dienst, enkel verkopers en redacteurs enz. De stap is te groot voor leerkrachten en experts om hier hun tijd en energie in te steken.

+ Tijdsdruk en de druk om te verkopen en geld eruit te halen beïnvloedt het resultaat en wat men ontwikkelt (bijv. werkboeken erbij doen zodat ze jaarlijks moeten bijbestellen).

·       Uitgeverijen kunnen focussen op het uitgeven van boeken. Handleidingen moeten gemaakt worden door mensen in dienst van de overheid.

-       Deze mensen moeten een jobgarantie krijgen zoals andere leerkrachten. Met functiebeschrijving en evaluaties om te bepalen of ze kunnen blijven functioneren in deze job en evt. benoemd worden erin. Een detachering om te gaan “uitgeven” moet mogelijk zijn voor 10 jaar bijvoorbeeld.

-       Zij bepalen wat er ontwikkeld wordt en kunnen uitgeverijen of tekenaars “in dienst” nemen voor hun project. Ze ontwikkelen in overleg met experts het concept en besteden uit wat nodig is. Werkboeken zijn voor hen geen bron van inkomsten en worden dus enkel functioneel ingezet. Spelletjes online worden door hen bedacht in overleg met experts die deze voor hen ontwikkelen en deze worden dan verder niet jaarlijks per leerlingabonnement verkocht, maar blijven gratis ter beschikking online.

·       Al wat deze mensen ontwikkelen is gratis beschikbaar voor de scholen. De overheid betaalt alle onkosten voor het ontwikkelen en drukken. Dit budget wordt dus niet meer via werkingsmiddelen gedekt. Uitgeverijen zullen werkboeken en didactisch materiaal uitgeven zoals ze ook boeken uitgeven. Om ervoor te zorgen dat de werkboeken die bedacht werden ook gegarandeerd een uitgever vinden moet nog even bekeken worden hoe dit kan werken. (Zijn uitgeverijen verplicht iets uit te geven als het hen gevraagd wordt? Worden methodeschrijvers gekoppeld aan een vaste uitgever?) Scholen moeten hun verantwoordelijkheid opnemen en niet overconsumeren. Ze moeten eventuele methodewissels kunnen verantwoorden en mogen maximaal 2 methodes voor hetzelfde vak gebruiken en dat voor max. 2 vakken. Dit kan mee opgevolgd worden door de inspectie.

·       De inspectie en expertenteams per vakdomein kijken de methodes mee na zowel bij aanvang als men het concept vastlegt als op het einde alvorens ze uitgegeven worden. Zo kan men de kwaliteit optimaliseren.

Er mag geen tijds- of consumptiedruk op liggen om materiaal te ontwikkelen. De evaluatiecyclus van deze “schrijvers” moet wel voorkomen dat mensen laks worden.

·       Expertenteams samenstellen die hiervoor als vorm van projecten worden uitbetaald, om een handleiding na te lezen en feedback te geven. OF Nascholers/experten ook in dienst nemen en op die manier ook dit uit de consumptiesfeer halen.

·       Algemeen: materiaal en handleidingen zoveel mogelijk bewerkbaar en digitaal aanleveren zodat bijsturen altijd kan gebeuren en iedereen het “naar zijn hand” kan zetten.

·       Agenda- en rapportsystemen moeten alle handleidingen die op de markt komen digitaal invoerbaar maken in hun systeem. Ze moeten dit ook gemakkelijker deelbaar maken met andere scholen zodat niet elke leerkracht dit opnieuw moet doen.

·       Agenda- en rapportsystemen moeten ook beperkt worden, indien mogelijk moet er 1 vast systeem komen met jaarlijkse updates over verbeteringen. Dit systeem is gratis voor alle scholen en heeft een link met overheidsinfo zodat invoeren van leerlingen niet nodig is. Het kan op termijn het aanbod op de markt vervangen. In dit systeem komen dan alle op de markt beschikbare handleidingen.