de ontwikkeling van het jonge kind opvolgen

@Christiane Bekaert Inderdaad Christiane, de impact van onze moderne welvaartsmaatschappij is immens. Heel veel baby-artikelen verstoren de baby-reflexen, alle vormen van beeldschermen en het (binnen) stilzitten (veel te weinig beweging!), minder creatief speelgoed, de halveringstijd van het vrij spel!, minder sociaal contact, een overvolle agenda zijn aspecten die neurowetenschappers en ontwikkelingspsychologen aanbrengen, aangevuld natuurlijk met familiale problemen. Het brein groeit immers door de impact van de omgeving: beweging en zintuiglijke ervaringen, vrij spel en sociaal contact (met hersenscans te bewijzen) aangevuld met de typische kleuteractiviteiten: rijmen, zingen, voorlezen, bouwen, puzzelen, fijne motoriek en exploratie,... maar steeds meer van deze activiteiten 'vervagen' voor steeds meer kinderen. Maar er is nog een aspect dat behoort tot de ware oorzaak van de onderwijsproblematiek, namelijk de incompetentie van ons schoolsysteem. De cognitieve psychologen en pedagogen die ons onderwijs onderbouwen en ons opleiden ontkennen de gevoelige breinfasen, weten niets van zintuiglijke integratie, kennen niets van of ontkennen het belang van schoolrijpheid of bijvoorbeeld het lateralisatieproces,... Zij kunnen eigenlijk niet meer mee omdat ze geen verstand hebben van wat op biologisch vlak en via recente hersenscans aan de oppervlakte is gekomen. Ze gaan verder op statistieken die handelen 'over' het onderwijs zonder te weten hoe het leerproces biologisch en psychologisch juist verloopt. Ze weten veel over de carrosserie van een auto, de lichten en de ruitenwissers zonder te weten hoe de motor werkt, bij wijze van spreken! Vandaar dat ze zich beperken tot het aansporen van symptoombestrijding (labeling, IQ-onderzoek, koptelefoons en study-budy, steeds verder gaande aangepaste trajecten voor kinderen, uitbreiding cognitieve zorg...). Wetenschappelijk onderzoek van bijvoorbeeld Carla Hannaford, biologe en neurofysiologe; ontwikkelingspsycholoog Ewald Vervaet en een Sieneke Brouwer, neuropsychologe Margriet Sitskoorn , Peter Gray, David Elkind en de expertise zoals Marc Litière, Wendy Peerlings, Bodymap, INPP,... worden terzijde geschoven. En de wetenschappers die in dienste staan van de kenniseconomie worden hoog aangeschreven. In plaats van de ontwikkeling van het jonge kind op te volgen hanteren ze een versnellingstraining. Maar de huidige jonge kinderen hebben in het algemeen gezien juist een ontwikkelingsvertraging en -problemen tegenover jonge kinderen van 30 à 50 jaar terug. Ze veronderstellen eigenlijk steeds meer magische krachten van het kinderbrein. Met het gevolg dat steeds meer kinderen 'gedwongen' worden om cognitieve vaardigheden te trainen zonder dat ze daar neurologisch en psychologisch klaar voor zijn. De negatieve gevolgen zijn in totaliteit met de impact van de welvaartsmaatschappij immens te noemen: toename leer- en gedragsproblemen, stoornissen en medicatie, cognitieve onderprestaties, psychische problemen, negatieve stress met vecht-, vlucht- en verstarreacties, schoolmoeheid, faalangst, agressie en de pestproblematiek... Het stoort me eigenlijk dat het hier over "ideeën" gaat en geen onderscheid wordt gemaakt met wetenschappelijk onderzoek op basis van biologie en fysiologie (hersenscans). Over de samenwerking van het brein met de zintuigen en het lichaam kan je namelijk geen ideeën spuien! Onze werkgroep en ik trachten tijdens pedagogische studiedagen basisscholen aan te sporen om de eerste 7-8 jaar de ontwikkeling van elk kind apart op te volgen want kinderen worden schoolrijp tussen 5 en 8! jaar en mits een extra ontwikkelingsstimulatie en de neuroplasticiteit van het kinderbrein zijn herstellende acties mogelijk. En niet door op 5 jaar kleuters al te dwingen om te leren lezen, rekenen of schrijven want dit heeft wetenschappelijk op iets langere termijn juist het tegenovergestelde effect! Of door zinloze doelen en cognitieve normen na te streven die steeds meer kinderen niet meer kunnen realiseren. De focus moeten we durven verleggen van de leerstof naar de ontwikkeling van het kind gedurende de eerste 7 jaren zoals in de Scandinavische landen het geval is. Ook op onze Facebook-pagina en Linkedln-groep: Werkgroep Ont-wikkelend Leren-WOL kan je veel boeiende artikels vinden van onze leden. Op onze website kan je onze visie, missie en leden terugvinden: leerkrachten, therapeuten, psychologe, pedagogen, onderwijs- en bewegingsdeskundigen, neurologe: www.ontwikkelend-leren.be . Ja het zit me hoog Christiane, vooral omdat zowel steeds meer kinderen, leerkrachten als ouders de negatieve gevolgen van de huidige gangbare benadering moeten dragen! Ik kan niet tegen die onrechtvaardigheid en schrijf daarom ook een boek hierover.